Inloggen bewijst wie een gebruiker is. Het bewijst niet wat die gebruiker mag zien. Broken access control is het gat daartussen: de app weet dat Anna bij bedrijf A werkt en toont haar toch de factuur van bedrijf B als zij factuur 1043 opvraagt in plaats van 1042. Een AI-gebouwde app kan het inloggen goed regelen en die tweede controle toch overslaan. Die controle is een bedrijfsregel die iemand moet vastleggen, en een werkende demo laat niet zien dat hij ontbreekt.

Dit artikel behandelt de drie vormen van de fout, hoe multi-tenant data-isolatie klanten van elkaar scheidt, hoe de oplossing eruitziet en vijf vragen die u stelt voordat u akkoord geeft. Het hoort bij onze gids voor founders over AI-gebouwde producten veilig in productie.

TL;DR

Broken access control betekent dat een applicatie controleert wie een gebruiker is, maar niet wat die gebruiker mag zien of doen. De fout staat op de eerste plaats in de OWASP Top 10:2025. In een AI-gebouwde app kan hij zich voordoen als een endpoint dat elk record op ID teruggeeft zonder te controleren van wie dat record is.

  • Drie vormen om te herkennen: IDOR (een ID wijzigen toont het record van iemand anders), adminfuncties zonder rolcontrole op de server, en rollen of vlaggen die een gebruiker zelf kan aanpassen.
  • Multi-tenant data-isolatie: haal de tenant uit het lidmaatschap van de ingelogde gebruiker, nooit uit het verzoek, en dwing die af in zowel de app als de database.
  • De oplossing: standaard weigeren, eigenaarschap op de server controleren voor elk object en elke handeling, en die controle in één centrale laag voor toegangscontrole houden.
  • Drempel voor akkoord: kan uw developer niet aanwijzen waar toegang tot records wordt bepaald en waar de tenant-ID van elke query vandaan komt, dan is het product niet klaar voor gebruik door meerdere klanten.

Wat broken access control is

Broken access control is een fout waarbij een applicatie een ingelogde gebruiker data laat lezen, wijzigen of verwijderen, of functies laat uitvoeren, buiten wat die gebruiker is toegestaan. OWASP zet de fout op de eerste plaats in de OWASP Top 10:2025, dezelfde plaats als in 2021, en meldt dat elke geteste applicatie in de testdata van 2025 een vorm van de fout vertoonde. Voor een founder is toegangscontrole daarmee het eerste wat u controleert in elk product dat gegevens van anderen bevat.

Toegangscontrole (access control) wordt makkelijk verward met authenticatie, en dat verschil bepaalt waar u zoekt. Authenticatie stelt de identiteit vast. Toegangscontrole, ook wel autorisatie genoemd, bepaalt wat die identiteit met elk record en elke functie mag doen.

Welke vraag het beantwoordtVoorbeeld in een B2B-SaaSHoe een fout eruitziet
AuthenticatieWie bent u?Anna logt in met haar e-mailadres en een eenmalige codeIemand anders logt in als Anna
ToegangscontroleWat mag u doen?Anna mag alleen de facturen van bedrijf A openenAnna, correct ingelogd, opent de factuur van bedrijf B
Tabel 1. Authenticatie versus toegangscontrole

Fouten gaan twee kanten op. Horizontale escalatie bereikt data van een andere gebruiker op hetzelfde niveau, zoals de factuur van een andere klant. Verticale escalatie bereikt functies van een hogere rol, zoals een adminpaneel. Neemt een scherm of API-call een ID, een rol of een klant-ID van de gebruiker over, dan is toegangscontrole voor die call een ontwerpbeslissing, geen vanzelfsprekendheid.

Hoe broken access control in een AI-gebouwde app terechtkomt

AI-codingtools kunnen een gevraagde functie bouwen zonder de autorisatieregels die het product nodig heeft. Dat gebeurt wanneer de prompt, de bestaande code of de projectvereisten niet vastleggen wie een bepaald record of een bepaalde functie mag gebruiken. Het risico is niet uniek voor AI-gegenereerde code, maar teams die met AI-ondersteunde ontwikkeling werken, moeten nog steeds controleren hoe rechten worden afgedwongen. Vier routes laten het gat ontstaan of verborgen blijven:

  • De prompt. Bijvoorbeeld: gevraagd om “een endpoint dat een factuur teruggeeft”, kan een AI-codingtool de factuur op ID ophalen en teruggeven. Staat in de prompt noch in de bestaande code dat alleen leden van het bedrijf van die factuur hem mogen lezen, dan heeft de tool geen eigenaarsregel om af te dwingen.
  • Controles alleen in de browser. Knoppen zijn verborgen voor gewone gebruikers, terwijl de API elk verzoek van een ingelogde gebruiker accepteert. De OWASP Authorization Cheat Sheet is duidelijk: “Developers must never rely on client-side access control checks.” Ons artikel over logincontroles die alleen in de browser draaien gaat dieper in op dit risico.
  • Testen met het verkeerde account. Wie test als eigenaar of admin, ziet elk verzoek slagen, en dat is precies wat een app met te ruime rechten ook laat zien.
  • Geautomatiseerde tools hebben een beperkt bereik. Geautomatiseerde securitytools, zoals static application security testing (SAST), kunnen sommige zwakke plekken in toegangscontrole vinden, maar hun bereik hangt af van de tool, de configuratie, de context van de applicatie en de testaanpak. Ontbrekende of onjuiste autorisatieregels op bedrijfsniveau vragen mogelijk om handmatige review en gerichte autorisatietests. Dat is ook waarom AI-code een menselijke review nodig heeft.

De blootstelling groeit met het toegangsmodel. Een tool voor één gebruiker heeft weinig records om te scheiden; een B2B-SaaS met bedrijven, teams en rollen heeft een eigenaarsregel nodig voor elk objecttype en elke handeling, en elke regel is een plek waar een controle kan ontbreken.

Drie vormen van broken access control in een AI-gebouwde app

Broken access control in een AI-gebouwde app komt in drie herkenbare vormen voor: IDOR, adminfuncties zonder rolcontrole op de server, en rollen of vlaggen die een gebruiker kan aanpassen. OWASP noemt alle drie bij de veelvoorkomende zwakke plekken in A01:2025.

IDOR: een ID wijzigen toont het record van iemand anders

Een IDOR-kwetsbaarheid (insecure direct object reference) is een fout waarbij de app een ID uit het verzoek gebruikt om een record op te halen, zonder te controleren of de aanvrager dat record mag zien. Een klant opent /invoices/1042, verandert dat in 1043 en ziet de factuur van een ander bedrijf, met namen van contactpersonen, adressen en bedragen. Bevat het record persoonsgegevens, dan zijn die verstrekt aan iemand zonder recht op inzage, en dan is het een AVG-vraag voordat het een technische vraag is. De OWASP IDOR Prevention Cheat Sheet noemt een ontbrekende toegangscontrole op objectniveau als oorzaak. Dezelfde fout geldt voor downloads, exports en de API-calls achter een mobiele app.

Adminfuncties zonder rolcontrole op de server

Ontbrekende toegangscontrole op functieniveau betekent dat een adminpagina of -endpoint verborgen is in het menu, maar nog steeds antwoordt aan iedereen die hem aanroept; zo’n pagina bereiken door het adres te typen of te raden heet forced browsing. Een AI-codingtool die een adminscherm en de bijbehorende API in één stap bouwt, kan bijvoorbeeld het scherm in de interface afschermen en de API openlaten. Een gewone gebruiker kan dan via die open API accounts exporteren of data verwijderen. De oplossing: elk admin-endpoint controleert de rol van de aanroeper op de server, wat de interface ook toont.

Rollen en vlaggen die de gebruiker kan aanpassen

Verticale escalatie via velden die de gebruiker beheert, ontstaat wanneer de app een waarde voor rol, abonnement of is_admin van de gebruiker accepteert. Twee routes leiden daarheen: een endpoint voor profielwijzigingen dat elk ontvangen veld opslaat, ook “role: admin”, en een claim in een token die de server vertrouwt zonder die te verifiëren. Een JWT (JSON Web Token) is een ondertekend token met claims zoals gebruikers-ID en rol, en OWASP A01:2025 noemt het manipuleren van JWT’s, cookies en verborgen velden als veelvoorkomende zwakke plek. De oplossing: de server bepaalt rollen en abonnementen op basis van eigen gegevens en neemt ze nooit over van de client.

VormVoorbeeldWie wordt geraaktBlokkeert de lancering?
IDORFactuur 1042 wijzigen in 1043 toont de factuur van een andere klantDe klant van wie het record zichtbaar wordtJa, als het om persoonsgegevens of klantdata gaat
Adminfunctie zonder rolcontrole op de serverEen gewone gebruiker roept het export-endpoint voor admins direct aanElke gebruiker in de exportJa, als het om persoonsgegevens of klantdata gaat
Rol of vlag die de gebruiker kan aanpassenEen profielwijziging die “role: admin” accepteertElke tenant die de nieuwe admin kan bereikenJa, als het om persoonsgegevens of klantdata gaat
Tabel 2. Drie vormen van broken access control in AI-gebouwde apps

Multi-tenant data-isolatie: de ene klant buiten de data van de andere houden

Multi-tenant data-isolatie is het geheel van maatregelen dat voorkomt dat een tenant, oftewel één klantorganisatie in uw SaaS, de data van een andere tenant leest of wijzigt. Een tenantlek ontstaat wanneer de app de tenant-ID uit de body van het verzoek, de URL of de browseropslag haalt in plaats van uit het lidmaatschap van de ingelogde gebruiker. Volgens de OWASP Multi-Tenant Security Cheat Sheet zijn tenant-ID’s die de client meestuurt alleen een selectie, die u moet controleren tegen de geauthenticeerde gebruiker. Hoe streng tenants gescheiden zijn, hangt vervolgens af van het isolatiemodel.

ModelHoe de isolatie werktWaar het misgaat in AI-gebouwde appsOperationele kostenPast wanneer
Gedeelde database + kolom met tenant-IDElke rij heeft een tenant-ID; queries en databasepolicy’s filteren eropEén query zonder tenantfilter, of een tenant-ID uit het verzoek, stelt elke tenant blootLaagSaaS in een vroege fase met veel kleine tenants en geen contractuele eis tot scheiding
Schema per tenantElke tenant heeft een eigen namespace in één database; databaserollen regelen de toegangEen gedeelde rol voor verzoeken of een verkeerde schema-instelling leest over tenants heen; migraties slaan schema’s overGemiddeldMinder, grotere tenants die logische scheiding en herstel per tenant nodig hebben
Database per tenantElke tenant heeft een eigen database met eigen inloggegevensGedeelde inloggegevens, back-ups of beheerpaden heffen de scheiding opHoogEen contract of toezichthouder eist fysieke scheiding, of een klant eist dat de data op een specifieke locatie staat
Tabel 3. Modellen voor multi-tenant data-isolatie vergeleken

Voor een SaaS in een vroege fase raden wij een gedeelde database met tenant-ID aan, afgedwongen op twee plekken: in de laag voor toegangscontrole van de applicatie en in een databasepolicy zoals row-level security (RLS). Een ontbrekend filter in de ene laag wordt dan door de andere opgevangen. Stap over op schema- of database-per-tenant wanneer een contract of toezichthouder fysieke scheiding eist, of wanneer een klant zijn data op een specifieke locatie wil; die sterkere grens betekent meer migraties, back-ups en inloggegevens om te beheren. Voor Supabase laat onze gids over Supabase RLS de databaselaag in detail zien; Firebase security rules vervullen dezelfde rol in Firebase. Welk model u ook kiest: elke query die klantdata raakt, moet zijn tenantfilter op één plek benoemen die uw developer kan aanwijzen.

VOLGENDE STAP

Controleer de toegangsregels, niet alleen de scanresultaten.

Geautomatiseerde scans zien een ontbrekende of onjuiste toegangsregel op bedrijfsniveau mogelijk niet. Een onafhankelijke review leest uw code op de vraag wie wat mag zien, en toont met onderbouwing welke endpoints en tabellen de ene klant bij de data van een andere klant laten.

Vraag een AI-built product review aan

Hoe u broken access control oplost

Broken access control oplossen betekent dat de server bij elk verzoek beslist of deze gebruiker deze handeling op dit object mag uitvoeren, en weigert wanneer geen regel het toestaat. De zes oplossingspatronen hieronder volgen de preventierichtlijnen in OWASP A01:2025 en de OWASP Authorization Cheat Sheet, en u kunt een developer op elk ervan aanspreken:

  1. Standaard weigeren: nieuwe endpoints, functies en tabellen starten gesloten, met openbare bronnen als benoemde uitzondering.
  2. Eigenaarschap of lidmaatschap op de server controleren voor elk object en elke handeling: lezen, wijzigen, verwijderen, exporteren en downloaden.
  3. Gebruiker en tenant afleiden uit de sessie, nooit uit parameters in het verzoek, formuliervelden of browseropslag.
  4. Eén centrale laag voor toegangscontrole gebruiken, zoals middleware of een policymodule, in plaats van losse controles per endpoint.
  5. De regel opnieuw afdwingen in de database waar de stack dat ondersteunt, via row-level security of security rules.
  6. Mislukte toegangscontroles loggen en alarm slaan bij pieken, zoals herhaalde mislukkingen vanaf één account.

Drie reacties lijken een oplossing en zijn het niet. Knoppen verbergen verandert wat de interface toont, niet wat de API accepteert. Willekeurige ID’s of UUID’s maken raden moeilijker, maar ID’s gaan nog steeds rond via gedeelde links, logs en API-antwoorden; de OWASP IDOR Prevention Cheat Sheet ziet ze als extra verdedigingslaag en stelt: “If attackers obtain URLs for unauthorized objects, the application should still block their access attempts.” En “de AI-tool voegt het toe als ik het vraag” is een plan, geen oplossing, totdat iemand het resultaat heeft gecontroleerd. Geeft u een AI-codingtool een opdracht, schrijf de regel dan in zakelijke termen (“alleen leden van het bedrijf van de factuur mogen hem lezen; alleen admins van dat bedrijf mogen hem verwijderen”) en controleer het resultaat op die regel, niet alleen op of het werkt.

Herstel endpoint voor endpoint wanneer bij enkele endpoints een eigenaarscontrole ontbreekt. Ontbreken de controles bij de meeste endpoints, bouw dan eerst de centrale laag en zet de endpoints daarop over; tientallen endpoints één voor één herstellen laat het volgende nieuwe endpoint weer open.

Aantonen dat de oplossing standhoudt

Negatieve autorisatietests leveren bewijs dat de toegangsregels werken voor de gebruikers, bronnen, handelingen en situaties die deze tests dekken. Neem scenario’s op waarin toegang tussen gebruikers, tussen tenants en op basis van rollen wordt geweigerd in uw regressietests, en controleer of er toegangspaden buiten de geteste dekking overblijven. OWASP A01:2025 noemt functionele toegangscontroles in unit- en integratietests als preventiemaatregel. De teststappen staan in onze gids over AI-gebouwde applicaties testen.

Vijf vragen voordat u akkoord geeft op toegangscontrole

Vijf ontwerpvragen laten zien of toegangscontrole is ontworpen of aan het toeval is overgelaten. Een developer beantwoordt elke vraag door naar code te wijzen:

  1. Waar in de code zit de ene plek die bepaalt wie een record mag zien?
  2. Waar komt de tenant-ID in elke query vandaan: uit het lidmaatschap van de ingelogde gebruiker, of uit het verzoek?
  3. Welke endpoints of functies draaien met admin- of servicerechten, en waarom?
  4. Kan een gebruiker een veld wijzigen dat zijn eigen rol, abonnement of tenant bepaalt?
  5. Wat gebeurt er als een toegangscontrole faalt, en wie krijgt een melding?

Vraag 1 en 2 wegen het zwaarst: kan de developer voor beide geen antwoord aanwijzen, behandel het product dan als niet klaar voor gebruik door meerdere klanten, wat de testresultaten ook zeggen. Een onafhankelijke reviewer stelt dezelfde vragen aan de code zelf.

Wat broken access control een Europese SaaS kost

Voor een Europese SaaS is broken access control waarbij persoonsgegevens zichtbaar worden een beveiligingsfout onder de AVG (GDPR), en afhankelijk van uw rol en het risico kan het een meldtermijn van 72 uur starten. De AVG definieert in artikel 4, punt 12, een inbreuk in verband met persoonsgegevens onder meer als ongeoorloofde verstrekking van of toegang tot persoonsgegevens, en dat is wat een IDOR- of tenantlek doet. Artikel 5, lid 1, onder f, vraagt passende beveiliging tegen ongeoorloofde verwerking, en artikel 32, lid 1, onder b, noemt de vertrouwelijkheid van verwerkingssystemen als een van de maatregelen; artikel 25 voegt gegevensbescherming door ontwerp toe.

De meldplicht hangt af van uw rol, en uw contracten horen die vast te leggen. Bepaalt uw SaaS waarom en hoe de gegevens worden verwerkt (verwerkingsverantwoordelijke), dan vereist artikel 33, lid 1, een melding aan de toezichthouder zonder onredelijke vertraging en zo mogelijk binnen 72 uur na ontdekking, tenzij het datalek waarschijnlijk geen risico voor de rechten en vrijheden van personen oplevert. Voor een verwerkingsverantwoordelijke die in Nederland is gevestigd, is dat de Autoriteit Persoonsgegevens. Verwerkt u gegevens in opdracht van uw B2B-klanten (verwerker), dan moet u volgens artikel 33, lid 2, elke getroffen klant zonder onredelijke vertraging informeren.

De commerciële schade kan eerder komen. Klanten die onder NIS2 (Richtlijn (EU) 2022/2555) vallen, moeten de beveiliging van hun toeleveringsketen regelen, inclusief de cyberbeveiligingspraktijken en procedures voor veilige ontwikkeling van hun directe leveranciers (artikel 21, lid 2, onder d, en lid 3). Hun vragenlijsten kunnen dus vragen hoe tenantdata gescheiden is. Een multi-tenant product met persoonsgegevens dat aan B2B-kopers verkoopt, laat de toegangscontrole daarom onafhankelijk reviewen vóór de volgende enterprise-deal; een tool voor één gebruiker kan volstaan met de vijf vragen hierboven.

Hoe Sunbytes toegangscontrole in AI-gebouwde producten reviewt

Toegangscontrole is een van de beveiligingsonderdelen van de AI-built product review van Sunbytes. Binnen de afgesproken scope onderzoeken onze software engineers en securityspecialisten de relevante rechten, toegang tussen gebruikers, databaseregels en gevoelige datastromen, naast de code, architectuur, kritieke workflows en deployment-inrichting van het product.

De review kijkt hoe toegangsrechten zijn geïmplementeerd en of het relevante gedrag van het product beveiligingsvragen oproept. Bevindingen worden vastgelegd met onderbouwing en geprioriteerd naar wat nu aandacht vraagt en wat kan wachten. Uw team krijgt praktische technische aanwijzingen om de volgende stappen te plannen. Voor een B2B-product laat onze gids over de review van AI-gebouwde SaaS zien wat zo’n review verder dekt; teams die alleen een securitybeoordeling willen, kunnen kiezen voor secure code review.

U kunt de bevindingen oppakken met uw eigen developers of apart gescopet herstel en hercontrole met Sunbytes bespreken. Sunbytes brengt ervaring mee uit 300+ softwareprojecten en werkt met een ISO/IEC 27001:2022-gecertificeerd managementsysteem voor informatiebeveiliging. Welke rechten, gebruikersrollen, datastromen en onderdelen een review omvat, wordt tijdens de scoping bevestigd, dus neem contact met ons op over wat die van u moet dekken.

Wilt u weten welke beveiligings- en technische risico’s uw AI-gebouwde product heeft? Bekijk de AI-built product review van Sunbytes.


Author

Thien Le Marketing Executive

Thien Le is een B2B-contentschrijver met ruim vier jaar ervaring in het maken van B2B-content voor een internationaal publiek. Haar specialisme ligt op het snijvlak waar mensen, technologie en bedrijfsvoering samenkomen. Bij Sunbytes verzorgt ze de planning, bundelt ze de kennis van HR-experts, redigeert ze en zet ze technologie in om de kwaliteit van content te verhogen. Met haar artikelen helpt ze lezers om ingewikkelde thema's te ontrafelen en biedt ze praktische handvatten voor het grensoverschrijdend werven, verlonen en aansturen van medewerkers.

Waar kunnen we je mee verder helpen?

Laat ons weten waar je aan werkt. Wij koppelen je aan de juiste Sunbytes-oplossing.

[DUTCH] Submission form (Homepage, Contact us & Service pages)

This field is for validation purposes and should be left unchanged.
Max. file size: 128 MB.
(Required)
Untitled(Required)